Do individual
ao colectivo

Paula Carrera

É o latexo de cada proxecto. Paula é quen de empapar con amor, coidado e meticulosidade cada idea que ten. Nesta equipa Paula pon sobre a mesa o sentir comunitario e as canles para chegar a executalo, sempre desde un saber decrecentista, sumado cun equilibrio co medio en tódalas súas facetas vitais.
Convértese na voz que emprende o camiño cara a utopía, sostendo as súas compañeiras e extendendo as súas raigañas cara o sentir de cada unha de nós.
Un proxecto no que esta muller está implicada, é un proxecto de peito cheo.

Araceli Macías

É a demostración personificada do “do saber facer”. Se dicimos Araceli, dicimos proximidade, raíz e posta en valor do noso. Cada actuación que leva esta muller, cínguese a unha loita cara o feito de tornar o ideario tanxible. Araceli é un dos alicerces deste colectivo, expande a súa forza e seguridade, coidando ás demais. Con perseverancia, mimo e empeño en todo aquilo no que pon a man.
Tórnase lapis, para debuxar as canles que unen todas as nosas ideas, sabendo ver as posibilidades en calquera contexto.
Se está inmersa nalgo, debemos saber que tradición e innovación, camiñarán da man.

Tania Sánchez

É orde no caos. Tania fai malabares cos tempos dun xeito tan preciso e coidadoso que ata na tempestade Outonía chega a tempo. Ela é terra do Macizo Central, que cultiva e coida con agarimo igual que todos os proxectos que caen nas súas mans.
Traballar dun xeito cooperativo tórnase real cando ela está implicada porque é quen de guiar e acompañar modelando un conxunto que é de todas e nunca individual.
É estructura, e tamén impulso e emoción. Tecedora de redes e de ideas, sempre coidando o fío e sempre coidando do tear.
As iniciativas nas que atopamos á Tania sempre falan por si mesmas e son impolutas.

Quen é Outonía?

Outonía somos nós. Paula, Tania e Araceli, con nome e con face e con moitas ideas para habitar o rural dende o cooperativismo e tecendo comunidade.

Somos tres educadoras sociais que dende a convicción de que o persoal é político decidimos habitar o rural. Dende Vieiros, no Courel, fala Paula. Dende Raigada, no Macizo Central fala Tania. E dende Xares, nas montañas de Trevinca, fala Araceli.

As nosas liñas de traballo teñen un nexo común: o desenvolvemento comunitario que complementamos dende a educación ambiental, a educación en e para a igualdade e os feminismos.

  • Educación social

  • Somos Outonía

  • Sustentabilidade rural

Non entendemos ningunha actuación que non parta das emocións que nos movilizan cando o precisamos e que nos fan abrir os ollos e o corazón.

E dende estes altos cumios queremos amosar que o rural ten vida, ten futuro e que non esquece.

Anímate a coñecernos! Facemos proxectos coma se leva facendo na montaña toda a vida: cociñados a lume paseniño, con coidado e mimo, e valorando o proceso, non só os resultados… recorda que dende o individual atopamos o colectivo!

Outonía é rural.
Outonía é ollar dende eiquí